Uroczystość Wniebowzięcia Najśw. Maryi Panny - 15 sierpnia, wtorek

15 sierpnia przypada Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W tym dniu jest obowiązek uczestnictwa we mszy św. i porządek mszy świętych w kościele jest niedzielny.

- Jest to jednocześnie uroczyste wspomnienie Bitwy Warszawskiej w roku 1920, która przeszła do historii pod nazwą Cudu nad Wisłą. W tym dniu dziękujemy Matce Bożej Łaskawej za to, że tak jak w XVII wieku przed zarazą, uratowała Warszawę i Polskę przed najazdem bolszewików.

- Jest to również Święto Wojska Polskiego ustanowione w tym dniu właśnie na pamiątkę tej bitwy.

- Jest to również jedna z najważniejszych rocznic dla naszego zakonu. W uroczystość Wniebowzięcia Najśw. Maryi Panny, 15 sierpnia 1534 w dolnej małej kapliczce Św. Dionizego, męczennika, w połowie zbocza wzgórza Montmartre na północ od centrum Paryża Ignacy Loyola i zaprzyjaźniona z nim grupa studentów Sorbony: Piotr Faber, Franciszek Ksawery, Szymon Rodrigues, Jakub Laínez, Alfons Salmeron oraz Mikołaj Bobadilla wspólnie złożyli ślub czystości, ubóstwa i podjęli zobowiązanie, że po uzyskaniu święceń udadzą się do Palestyny, aby tam nawracać muzułmanów, a gdyby to było niemożliwe oddadzą swoje siły do dyspozycji papieża. Towarzysze nie myśleli jeszcze wtedy o tworzeniu wspólnoty zakonnej, ale właśnie tutaj kryje się jej początek. Było to decydujące wydarzenie dla powstania zakonu jezuitów - Towarzystwa Jezusowego. Te śluby na Montmartre wiązały przyszłych jezuitów nie tylko z Bogiem, ale także wzajemnie i to stało się zalążkiem zakonu. Następnie w pierwszą i drugą rocznicę wracali do tego miejsca by odnowić swoje postanowienia. Zwyczaj Ignacego, by śluby zakonne łączyć z osobą Maryi, przetrwał w Towarzystwie Jezusowym aż do dzisiaj. W uroczystym dniu ślubów na Montmartre tylko Piotr Faber był kapłanem, a pozostali przygotowywali się do kapłaństwa. On celebrował zatem Mszę św., a przed Komunią św., z uniesioną Świętą Hostią wysłuchał ślubu swych towarzyszy, po czym udzielił im Komunii. Następnie sam złożył ślub i przyjął Komunię.

- Jest to również dzień błogosławienia ziół i kwiatów (dlatego nazywany również Świętem Matki Boskiej Zielnej). W tradycji ludowej to święto jest dziękczynieniem za zebrane plony.

OBRZĘD BŁOGOSŁAWIEŃSTWA ZIÓŁ I KWIATÓW W UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

Błogosławieństwo ziół i kwiatów odbywa się po modlitwie po Komunii świętej. Celebrans przygotowuje wiernych do przyjęcia błogosławieństwa, przemawiając tymi lub podobnymi słowami: W Niepokalanej i Wniebowziętej Matce naszego Pana, Jezusa Chrystusa, Kościół podziwia i wysławia wspaniały owoc Odkupienia i jakby w przeczystym obrazie z radością ogląda to, czym cały pragnie i spodziewa się być. Bukiety kwiatów, roślin zielonych i ziół leczniczych, które przynosimy dzisiaj do kościoła, oznaczają duchową dojrzałość Maryi i bogactwo łask, jakimi Bóg od wieków obdarzył Matkę swojego Syna i naszą. Za przyczyną Królowej nieba i ziemi prośmy Boga, aby te zioła, kwiaty i owoce, przez Niego błogosławione, służyły dobru ludzi i zwierząt.

MODLITWA BŁOGOSŁAWIEŃSTWA

Po chwili modlitwy w milczeniu celebrans rozkłada ręce i wypowiada modlitwę błogosławieństwa: Panie, nasz Boże, Ty sprawiasz, że na ziemi rosną trawy, zioła i zboża na pożywienie i lekarstwo dla ludzi i zwierząt. Od Ciebie pochodzi obfitość wody i promieni słońca, aby wszystko, co się zieleni i rozkwita, owocowało, gdy nadejdzie czas zbiorów. Prosimy Cię, pobłogosław † przyniesione do Ciebie pierwociny zieleni tego roku, młode pędy zbóż, trawy, zioła i kwiaty. Zachowaj je od suszy, gradu, powodzi i wszelkiej szkody, aby wzrastały, radowały oczy, przynosiły jak najobfitszy plon i mogły służyć zdrowiu ludzi i zwierząt. A gdy będziemy schodzić z tego świata, niech nas, niosących pełne naręcza dobrych czynów, przedstawi Tobie Najświętsza Dziewica Wniebowzięta, najdoskonalszy owoc tej ziemi, abyśmy zasłużyli na przyjęcie do Twojego domu. Przez Chrystusa, Pana naszego. Wszyscy: Amen.

Celebrans kropi wodą święconą zgromadzonych i bukiety ziół, przechodząc przez kościół lub od ołtarza. W tym czasie wszyscy śpiewają odpowiednią pieśń, np. Matko niebieskiego Pana albo Magnificat.

Po zakończeniu śpiewu celebrans udziela wiernym końcowego błogosławieństwa i odsyła jak zwykle.