Niedziela Chrztu Pańskiego - 7 stycznia

Po przeżywaniu tajemnicy Narodzenia Pana Jezusa, Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny i Objawieniu Pańskim (Epifanii) Kościół świętuje Objawienie Trójcy Przenajświętszej (epifania trynitarna) - pierwsze w historii świata pojawienie się w postaci widzialnej całej Trójcy Świętej podczas chrztu Jezusa w Jordanie: Bóg Ojciec przemawia. Syn Boży jest w postaci ludzkiej, a Duch Święty pojawia się nad Nim w postaci gołębicy. Jezus poddaje się chrztowi, by w pełni objawiła się jego relacja z Ojcem i Duchem Św. Przy chrzcie Jezus poznaje w pełni swoją tożsamość. Jezus rozpoczyna drogę do miasta świętego Jerozolimy i dopełnianie tej misji (objawienie Bożej miłości) od miejsca dokąd doszedł Mojżesz w drodze do ziemii obiecanej wraz z objawionym Bożym prawem

Święto Chrztu Pańskiego obchodzone jest w pierwszą niedzielę przypadającą po uroczystości Objawienia Pańskiego. Jest to już I Niedziela Zwykła (okresu liturgicznego). Święto Chrztu Pańskiego kończy okres Bożego Narodzenia, choć w polskiej tradycji jeszcze do 2 lutego śpiewa się kolędy i zachowuje wystrój świąteczny.

Rytualne obmywania były znane w starożytności u wielu ludów. Był to zewnętrzny znak wewnętrznego nawrócenia, żalu za popełnione grzechy i gotowości zadośćuczynienia za nie. Był to wyraz tęsknoty, aby Bóg w swoim miłosierdziu oczyścił człowieka z win na sposób duchowy, tak jak woda oczyszcza ciało z materialnego brudu zewnętrznego. Najstarsza tradycja święta Chrztu Pańskiego jest opisana w Ewangeliach. Najszczegółowiej to wydarzenie zrelacjonował św. Mateusz, choć opis chrztu Jezusa zostawili wszyscy trzej synoptycy. Chrystus przychodzi nad brzeg Jordanu, by z rąk Jana Chrzciciela, jak wszyscy innni, przyjąć chrzest. Od tego uroczystego aktu Chrystus Pan rozpoczął swoją misję nauczycielską. Miał wtedy trzydzieści lat, gdyż dopiero od tego wieku, określającego pełnię dojrzałości mężczyzny, zwyczaj żydowski pozwalał występować publicznie przed ludem i nauczać. Podczas chrztu Jezus został przedstawiony przez swojego Ojca jako Syn posłany dla dokonania dzieła zbawienia. Bóg Ojciec potwierdził z nieba Misję Chrystusa Pana, dając świadectwo, że jest Synem Bożym i ma prawo przemawiać w imieniu Boga. Chociaż sam nie miał grzechu, nie odsunął się od grzesznych ludzi: wraz z nimi wstąpił w wody Jordanu, by dostąpić oczyszczenia. Święto Chrztu Pańskiego najwcześniej obchodzonow liturgii Kościoła Wschodniego. Chrzest Jezusa nie posiadał w liturgii rzymskiej oddzielnego święta. Dekretem Świętej Kongregacji Obrzędów z 23 marca 1955 r. ustanowiono na dzień 13 stycznia w miejsce dawnej oktawy Epifanii wspomnienie chrztu Jezusa Chrystusa. Posoborowa reforma kalendarza liturgicznego w 1969 r. przemieniła wspomnienie na święto Chrztu Pańskiegoi przesunięła je na niedzielę przypadającą po 6 stycznia.

- Jest to również świeto patronalne Ruchu Światło-Życie