ZŁO - DOBRO - Zerwijmy z grzechem i skorzystajmy z sakramentu pojednania - by "zło, dobrem zwyciężać"; "unikać i wyrzekać się zła, a czynić dobro".

ŚWIAT - Podejmijmy wysiłek postu i zrezygnujmy z dobra mniejszego na rzecz dobra większego

CZŁOWIEK - Podejmijmy zbawienny trud porządkowania naszego życia i relacji z innymi

BÓG - Otwórzmy się na uwalniające, uzdrawiające i umacniające działanie łaski Bożej przez częstsze sarkramenty, modlitwę, czytanie Pisma Świętego, rekolekcje, uczynki miłosierdzia i wyrzeczenia dla większej chwały Bożej i zbawienia siebie.

W każdą środę (z rzadkimi wyjątkami) zapraszamy do Sanktuarium, aby w sposób szczególny czcić św. Józefa, Oblubieńca NMP, opiekuna Jezusa.

O godz. 20.00 - Msza św. wotywna w intencji dobroczyńców Sanktuarium MBŁ i naszego domu zakonnego.

Dla żywych prosimy o Boże błogosławieństwo, zdrowie i dary Ducha św., a dla zmarłych o miłosierdzie i radość życia wiecznego.

Zapraszamy do wspólnej modlitwy.

!!! NOWE WEZWANIA w LITANII DO ŚW. JÓZEFA !!!

1 maja 2021 roku Stolica Apostolska ogłosiła siedem nowych wezwań w Litanii do św. Józefa (List Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Prot. N. 133/21): Custos Redemptoris, Servus Christi, Minister salutis, Fulcimen in difficultatibus, Patronus exsulum, Patronus afflictorum, Patronus pauperum.

12 czerwca 2021 roku Konferencja Episkopatu Polski, zgodnie z Listem Kongregacji zatwierdziła brzmienie wezwań w języku polskim, przygotowane przez Komisję ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów KEP: Opiekun Odkupiciela, Sługa Chrystusa, Sługa zbawienia, Podpora w trudnościach, Patron wygnańców, Patron cierpiących, Patron ubogich.

Nowe brzmienie Litanii obowiązuje z dniem podjęcia uchwały:

IV Niedziela Wielkiego Postu nazywana jest niedzielą Lætare, co po łacinie oznacza oznacza "Raduj się". Tak rozpoczyna się w dzisiejszej liturgii mszy świętej Introit, czyli antyfona na wejście:

Lætáre, Ierúsalem, et convéntum fácite omnes qui dilígitis eam: gaudéte cum lætítia, qui in tristítia fuístis: ut exsultétis et satiémini ab ubéribus consolatiónis vestræ.

Raduj się, Jerozolimo, zbierzcie się wszyscy, którzy ją kochacie. Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni, weselcie się i nasycajcie u źródła waszej pociechy. (por. Iz 66, 10-11)

Można dziś używać szat liturgicznych koloru różowego, ozdabiać ołtarz kwiatami i wykorzystywać instrumenty muzyczne w śpiewie.

Każdego 16. dnia miesiąca na mszy św. o godz. 17:30 modlimy się za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli, męczennika, w intencji Polski i Archidiecezji Warszawskiej. Św. Andrzej Bobola jest patronem Polski i metropolii warszawskiej (diecezje warszawska, warszawsko-praska i płocka).

Dnia 21 marca 2025 r., w 74. roku życia, 54. roku powołania zakonnego i 46. roku kapłaństwa odszedł do Pana

śp. ojciec Adam Schulz, jezuita

Duszpasterz młodzieży, katecheta i kapelan szpitala w Piotrkowie Trybunalskim. Animator Zespołu Koordynującego „Odnowy w Duchu Świętym” w Polsce. Duszpasterz akademicki przy parafii św. Szczepana w Warszawie. Rektor Kolegium Jezuitów w Warszawie w latach 1990-1997. Wieloletni Asystent krajowy Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego. Twórca i przewodniczący Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich. Pierwszy rzecznik Konferencji Episkopatu Polski w latach 1998-2003. Wykładowca w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Superior i Rektor Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Warszawie. Konsultor Rady KEP ds. Apostolstwa Świeckich.

O. Wojciech Męciński SJ (vel Albertus Męczyński) (1598-1643) w młodym wieku ciężko zachorował. Gdy zdrowia nie przywracały środki medyczne, złożył śluby Matce Bożej Częstochowskiej i odzyskał zdrowie. Będąc już w zakonie jezuitów, podejmował dziękczynne pielgrzymki na Jasną Górę. W Lublinie, gdy Wojciech oddawał się czytaniom duchowym i modlitwom do Matki Bożej, zobaczył kiedyś w widzeniu Błogosławioną Dziewicę, która jakby podawała mu złote jabłko.

We Włoszech Wojciech doświadczył najcudowniejszego dobrodziejstwa uratowania mu życia przez Matkę Bożą. Gdy był w okolicach Wenecji Patawio, niedaleko od ujścia rzeki Dreptam do Morza Adriatyckiego, zdarzyło się, iż idąc w nocy, spadł z wysokiego brzegu do tej rzeki. Wojciech był w mroźnej wodzie (stało się to 14 grudnia 1619 r.), a ponadto prąd rzeczny ściągał go w kierunku otwartego morza. Zdążył tylko ślubować Matce Bożej, że jeżeli go ocali, on złoży wotum w postaci srebrnej tabliczki. Ludziom udało się go wydobyć na wpółżywego, i wszyscy zgodnie stwierdzili, iż musiał to być cud, bowiem w miejscu o tak niedostępnych brzegach i przy takich warunkach atmosferycznych ratunek wydawał się niemożliwy.

W Nagasaki w Japonii zawieszono go wraz z innymi męczennikami głową na dół nad zagłębieniem z nieczystościami. O. Męciński zmarł po 7 dniach męki 23 marca 1643 r. Ciało spalono, a popiół wrzucono do morza. W Polsce i w zakonie jezuitów uważany jest na świątobliwego i kandydata na ołtarze. Żywot Męcińskiego wpisano do kalendarza świątobliwych zakonników jezuickich w 1700 r.